Sen artık yoksun, o kadar!
Ayak diremen boşuna,
Sana kaç kere söyledim yalnızım diye
Birde ürkek ürkek dolanma yaban geyikler gibi.
Sevişmeye izin yok
Yasak aşklara paydos.
Kapadım kilitledim,
Özgürlükle aramıza koca bir duvar ördüm.
Koskoca bir küfürüm şimdi.
Bir üfledim söndürdüm güneşi
Darmadağın ettim çopur suratını ay’ın.
Mutluyum
Şaşkına çevirdim gezegenleri.
Seni inkar ediyorum.
Seni duvara çiviledim
Seni yaktım
Seni şehrin en kalabalık caddesinde
Seni…
Bir kurtarabilsem sensizliğimden.
Çekse kaybolsa bu yıkıntı, gitse hiç dönmese
Hiç tanımasa bu sokaklar ayak seslerini.
Güçsüzüm biliyorum
Tükenmişim.
Bütün ışıklarını söndür
Sana yalan söyledim…
